12 april 2025
Y is al om 7 uur op om haar yogaoefeningen te doen. Ze praat enthousiast over haar moestuin. Er heeft een egel overwinterd onder een omgekeerde kruiwagen. Er hangt een nevelsliert over de schapenwei: vandaag wordt de laatste mooie dag van een lange reeks mooie dagen. Y vertrekt naar Roeselare om daar het ouderlijk huis te helpen leegmaken. Ik praat daarover bij het ontbijt met X. Hoe organiseer je de verdeling? Hoe waardeloos zijn ooit waardevolle oude meubelen? We hebben het ook over Vaderader. X vraagt waarom ik B eerst anonimiseer, om dan toch zijn echte naam te noemen. Ik kan niet goed uitleggen waarom ik dat zo heb gedaan. Maar, zo zegt X, hij heeft het boek wel in één ruk uitgelezen, het heeft hem ‘vastgepakt’. We hebben het over werkelijkheid en verdichting, over hoe de (auto)biograaf een structuur moet geven aan iets wat uit zichzelf geen structuur heeft: het leven. We hebben het ook nog over Stephan Vanfleteren en Bieke Depoorter, over de ‘charlatans’ Michaël Borremans en Luc Tuymans, en over (…). X vindt Vanfleteren ook een ‘charlatan’. Van Depoorter herinnert hij zich een apocalyptische foto van een bos met niets dan boomstronken onder een onheilspellende hemel. We maken een wandeling naar een wijnbedrijf wat verderop in de straat. Een gesprekje met de uitbaatster. We mogen proeven van vier soorten witte wijn. Ik koop een fles voor mezelf en een voor X en Y, voor het verblijf. Met rugwind sta ik tweeënhalf uur later thuis. Tijdens mijn terugrit hoor ik op de radio hoe Lotte Kopecky Parijs-Roubaix niet wint.
*
Om halftien komt F langs. (…) We hebben het voornamelijk over vrouwen en de liefde – ik kan me nu, een nacht verder, niet van de indruk ontdoen (…) dat we niets wezenlijks of onmisbaars hebben gezegd.
foto
Vanfleteren: Robin de Puy
foto Depoorter: Koen Bauters

































